Smar silikonowy spożywczy właściwości, zastosowanie i znaczenie w technice utrzymania ruchu
Smar silikonowy spożywczy jest specjalistycznym środkiem smarnym przeznaczonym do zastosowań, w których wymagana jest wysoka czystość chemiczna, neutralność fizjologiczna oraz zgodność z wymaganiami przemysłu spożywczego. W odróżnieniu od klasycznych smarów mineralnych, litowych, wapniowych czy grafitowych, smar silikonowy do celów spożywczych opiera się najczęściej na oleju silikonowym, zwykle polidimetylosiloksanie, zagęszczonym odpowiednim czynnikiem strukturotwórczym. Dzięki temu uzyskuje bardzo dobrą odporność na wodę, parę wodną, starzenie, utlenianie, zmiany temperatury oraz działanie wielu czynników środowiskowych występujących w zakładach przetwórstwa żywności, gastronomii, automatach vendingowych, ekspresach do kawy, urządzeniach dozujących i aparaturze pomocniczej.
W praktyce technicznej określenie „spożywczy” nie oznacza, że smar jest produktem przeznaczonym do jedzenia. Oznacza natomiast, że może być stosowany w określonych punktach smarowania urządzeń pracujących w otoczeniu żywności, pod warunkiem zgodności z odpowiednią kategorią dopuszczenia, na przykład NSF H1, a w niektórych przypadkach NSF 3H. Najczęściej spotykany smar silikonowy z atestem spożywczym to produkt klasy H1, czyli przeznaczony do miejsc, w których może dojść do przypadkowego, technicznie niezamierzonego kontaktu środka smarnego z żywnością. To bardzo ważne rozróżnienie, ponieważ smar H1 nie jest dodatkiem do żywności, lecz środkiem technicznym stosowanym w maszynie.
Budowa chemiczna i mechanizm działania smaru silikonowego
Podstawą smaru silikonowego jest olej silikonowy, najczęściej o strukturze polimerowej. Cząsteczki silikonowe zawierają szkielet krzemowo-tlenowy, który nadaje im właściwości odmienne od typowych węglowodorów mineralnych. Taka struktura przekłada się na wysoką stabilność termiczną, bardzo dobrą odporność na utlenianie oraz małą podatność na starzenie. Z punktu widzenia tribologii, czyli nauki o tarciu, zużyciu i smarowaniu, silikon tworzy na powierzchni cienką warstwę poślizgową, która zmniejsza tarcie pomiędzy współpracującymi elementami.
Smar silikonowy spożywczy nie zawsze jest najlepszym rozwiązaniem do mocno obciążonych łożysk stalowych czy przekładni pracujących przy bardzo wysokich naciskach jednostkowych. Jego największa wartość ujawnia się tam, gdzie ważniejsze od ekstremalnej nośności jest bezpieczeństwo materiałowe, neutralność względem elastomerów, odporność na wodę oraz stabilna praca w kontakcie z tworzywami sztucznymi i gumą. Dlatego smary silikonowe bardzo często stosuje się do uszczelek, o-ringów, prowadnic z tworzyw, zaworów, elementów armatury, mechanizmów dozujących, tłoków, pierścieni, złącz, przegubów z tworzywa oraz elementów wymagających czystego, bezbarwnego i niebrudzącego środka smarnego.
Wariant spożywczy różni się od zwykłego smaru silikonowego przede wszystkim kontrolą składu, czystością surowców, dokumentacją oraz rejestracją lub zgodnością z normami dotyczącymi przemysłu żywnościowego. Zwykły smar silikonowy może mieć bardzo podobny wygląd i konsystencję, ale nie powinien być używany przy żywności, jeśli nie posiada właściwego dopuszczenia. W praktyce zakładowej jest to kwestia nie tylko techniczna, ale również audytowa. Podczas kontroli jakości, audytu HACCP, IFS, BRC lub audytu klienta często trzeba wykazać, że zastosowany środek smarny jest właściwy do danej strefy pracy.
Smar silikonowy z atestem spożywczym – co oznacza w praktyce?
Smar silikonowy z atestem spożywczym powinien posiadać jednoznaczną informację o przeznaczeniu do przemysłu spożywczego. Najbardziej rozpoznawalnym oznaczeniem jest NSF H1. Kategoria H1 dotyczy środków smarnych stosowanych tam, gdzie może dojść do incydentalnego kontaktu z żywnością. Oznacza to, że produkt został oceniony pod kątem składu i zgodności z wymaganiami dla środków niebędących składnikami żywności, ale używanych w środowisku jej produkcji.
Warto jednak zachować precyzję. Oznaczenie H1 nie oznacza pełnej dowolności stosowania. Smar musi być używany zgodnie z przeznaczeniem, w minimalnej technicznie wymaganej ilości, w punkcie smarowania określonym przez producenta maszyny lub dział utrzymania ruchu. Nadmierne nanoszenie smaru, zanieczyszczenie produktu spożywczego albo użycie niezgodne z instrukcją może naruszać zasady bezpieczeństwa żywności. Mówiąc prościej: nawet najlepszy smar spożywczy nie zwalnia z rozsądku. Dawna zasada dobrego mechanika nadal działa: smar ma być tam, gdzie trzeba, tyle, ile trzeba, i nigdy „na bogato”, jeśli urządzenie tego nie wymaga.
Oprócz H1 można spotkać oznaczenie 3H. Dotyczy ono środków rozdzielających, które mogą mieć bezpośredni kontakt z żywnością, na przykład przy formach, nożach, powierzchniach roboczych lub elementach wymagających efektu antyadhezyjnego. Nie każdy smar silikonowy spożywczy ma dopuszczenie 3H. Jeżeli produkt ma tylko H1, należy traktować go jako smar do kontaktu incydentalnego, a nie jako preparat do celowego kontaktu z żywnością. To rozróżnienie jest szczególnie istotne w zakładach produkcyjnych, gdzie jedna literka lub cyfra w dokumentacji potrafi zdecydować o wyniku audytu.
Typowe właściwości techniczne
Smar silikonowy do celów spożywczych charakteryzuje się kilkoma cechami, które decydują o jego przydatności w przemyśle spożywczym i urządzeniach gastronomicznych.
Po pierwsze, ma bardzo dobrą odporność na wodę. Nie jest łatwo wypłukiwany z powierzchni, co ma znaczenie przy urządzeniach okresowo mytych, płukanych albo narażonych na wilgoć.
Po drugie, jest zwykle neutralny wobec wielu elastomerów i tworzyw sztucznych. Dzięki temu dobrze sprawdza się przy uszczelkach gumowych, silikonowych, EPDM, NBR, FKM, a także przy elementach z tworzyw konstrukcyjnych, choć zawsze warto sprawdzić zgodność materiałową z konkretnym tworzywem.
Po trzecie, smar silikonowy wykazuje niski współczynnik tarcia i bardzo dobre właściwości poślizgowe. Nie jest agresywny chemicznie, nie powoduje szybkiego pęcznienia wielu gum i nie wysusza uszczelek tak jak niektóre oleje mineralne lub rozpuszczalnikowe preparaty techniczne.
Po czwarte, zachowuje stabilność w szerokim zakresie temperatur. Konkretna odporność temperaturowa zależy od producenta i formulacji, ale wiele smarów silikonowych pracuje zarówno w temperaturach ujemnych, jak i w podwyższonych temperaturach typowych dla gastronomii, urządzeń grzewczych, ekspresów do kawy czy linii technologicznych.
Ważną cechą jest także barwa i czystość użytkowa. Smary silikonowe spożywcze są najczęściej przezroczyste, białawe lub bezbarwne. Nie zawierają grafitu, dwusiarczku molibdenu ani ciemnych pigmentów, dlatego nie brudzą tak mocno jak smary techniczne przeznaczone do dużych obciążeń. Dla zakładów produkujących żywność ma to znaczenie praktyczne, ponieważ wszelkie ciemne zanieczyszczenia są natychmiast widoczne i budzą uzasadnione obawy jakościowe.
Smar silikonowy spożywczy w sprayu
Smar silikonowy spożywczy w sprayu jest wygodną formą aplikacji wszędzie tam, gdzie potrzebna jest cienka, równomierna warstwa środka smarnego. Aerozol pozwala szybko nanieść preparat na prowadnice, ślizgi, zawiasy, elementy ruchome, uszczelki, formy pomocnicze, zamki techniczne, prowadnice szuflad w urządzeniach gastronomicznych, mechanizmy opakowaniowe oraz trudno dostępne punkty. W porównaniu ze smarem w tubie lub puszce spray zapewnia łatwiejszą aplikację na dużej powierzchni i lepsze dotarcie do szczelin.
Trzeba jednak pamiętać, że smar silikonowy spożywczy w sprayu zwykle zawiera nośnik lub gaz pędny, który po aplikacji odparowuje. Z tego powodu należy stosować go zgodnie z instrukcją producenta, zachować odpowiedni czas odparowania i nie używać bezpośrednio na gorące elementy, jeśli karta techniczna tego nie dopuszcza. Spray daje bardzo wygodną aplikację, ale nie zawsze tworzy tak grubą i trwałą warstwę jak smar plastyczny nanoszony ręcznie. W punktach silnie obciążonych lub stale pracujących lepszy może być smar silikonowy w tubie, kartuszu albo puszce.
W przemyśle spożywczym aerozol sprawdza się szczególnie dobrze w pracach serwisowych, konserwacji okresowej, smarowaniu uszczelek drzwi, zawiasów osłon, prowadnic, rolek lekkobieżnych i powierzchni pomocniczych. Jest to rozwiązanie szybkie i czyste, ale wymaga dyscypliny. Nadmiar preparatu należy usunąć, a w zakładach produkcyjnych stosować tylko produkty z odpowiednią rejestracją spożywczą. Zwykły silikon w sprayu, kupiony jako preparat samochodowy lub ogólnotechniczny, nie powinien automatycznie trafiać do strefy produkcji żywności.
Smar silikonowy spożywczy do ekspresu
Jednym z najczęstszych zastosowań domowych i półprofesjonalnych jest smar silikonowy spożywczy do ekspresu. Ekspresy automatyczne, kolbowe i gastronomiczne zawierają liczne uszczelki, o-ringi, prowadnice, tłoczki, zawory oraz elementy zaparzacza, które pracują w środowisku wody, pary, kawy i podwyższonej temperatury. W takich warunkach zwykły smar techniczny nie jest właściwym wyborem. Może być niezgodny z materiałami uszczelek, może mieć zapach, smak lub skład niedopuszczalny do kontaktu z elementami mającymi styczność z wodą użytkową.
Smar silikonowy spożywczy do ekspresu stosuje się przede wszystkim do konserwacji bloku zaparzającego, uszczelek, pierścieni, tłoków i elementów ruchomych wymagających lekkiego poślizgu. Jego zadaniem jest zmniejszenie tarcia, ograniczenie zużycia uszczelek, ułatwienie pracy mechanizmu oraz zapobieganie skrzypieniu lub zacinaniu. W ekspresach automatycznych brak smarowania może prowadzić do zwiększonego oporu pracy zaparzacza, uszkodzenia uszczelek, przecieków, a nawet komunikatów serwisowych wynikających z przeciążenia mechanizmu.
Smar silikonowy spożywczy do ekspresów powinien być stosowany oszczędnie. Należy nakładać cienką warstwę wyłącznie na elementy wskazane przez producenta urządzenia. Nie należy smarować przypadkowych powierzchni, wnętrza przewodów kawowych ani miejsc, przez które bezpośrednio przepływa napój, jeśli instrukcja tego nie przewiduje. Zbyt duża ilość smaru może przyciągać drobiny kawy, pył, osady mineralne i zanieczyszczenia, co z czasem działa odwrotnie do zamierzonego efektu. W technice, jak w starej dobrej kuchni, przesada rzadko poprawia wynik.
Smar silikonowy spożywczy do ekspresów – dlaczego nie zastępować go przypadkowym preparatem?
Wielu użytkowników ekspresów pyta, czy można użyć zwykłej wazeliny technicznej, oleju spożywczego, smaru maszynowego albo silikonu samochodowego. Odpowiedź brzmi: nie powinno się tego robić. Oleje spożywcze nie są stabilnymi smarami technicznymi. Mogą jełczeć, utleniać się, gęstnieć, tworzyć osady i przyciągać zabrudzenia. Wazelina techniczna może nie mieć dopuszczenia do kontaktu z żywnością i nie zawsze jest zgodna z uszczelnieniami. Smary mineralne lub litowe często są przeznaczone do łożysk, przegubów i mechaniki przemysłowej, ale nie do urządzeń mających kontakt z wodą do przygotowania napojów.
Smar silikonowy spożywczy do ekspresów ma tę przewagę, że jest neutralny, odporny na wodę i dobrze współpracuje z gumą. W ekspresie nie chodzi o smarowanie łożyska koparki, lecz o czysty, stabilny film poślizgowy na elementach z tworzywa i elastomeru. Dlatego właściwy dobór produktu ma znaczenie. Warto sprawdzić, czy dany smar ma oznaczenie food grade, NSF H1 lub inne potwierdzenie przydatności do urządzeń gastronomicznych. Dobry smar do ekspresu powinien być bezwonny, nietoksyczny przy zastosowaniu zgodnym z przeznaczeniem, odporny na wodę i temperaturę oraz bezpieczny dla uszczelek.
Zastosowanie w przemyśle spożywczym
W przemyśle spożywczym smar silikonowy do celów spożywczych stosuje się wszędzie tam, gdzie wymagana jest czystość, odporność na wodę i zgodność z elementami gumowymi. Typowe miejsca aplikacji obejmują uszczelki w maszynach pakujących, prowadnice w urządzeniach dozujących, elementy ślizgowe w liniach rozlewniczych, zawory, kurki, pierścienie uszczelniające, mechanizmy zamykające, lekkie przekładnie z tworzyw, elementy maszyn do napojów, urządzenia mleczarskie, maszyny cukiernicze, piekarnicze oraz wyposażenie gastronomiczne.
Szczególnie ważne są strefy mokre. Tam, gdzie maszyna jest myta, płukana lub pracuje w obecności pary wodnej, smary tradycyjne mogą być wypłukiwane, emulgować albo tracić właściwości. Silikonowy charakter bazy zapewnia bardzo dobrą hydrofobowość, czyli zdolność odpychania wody. Dzięki temu smar dłużej utrzymuje się na powierzchni i chroni element przed suchym tarciem. Nie oznacza to jednak, że smar silikonowy jest niezniszczalny. Intensywne mycie alkaliczne, środki dezynfekcyjne, wysoka temperatura, para pod ciśnieniem i częste cykle produkcyjne mogą wymagać regularnego dosmarowywania.
W zakładach spożywczych istotna jest także dokumentacja. Smar powinien mieć kartę techniczną, kartę charakterystyki, numer rejestracyjny NSF, deklarację zgodności lub przynajmniej jednoznaczną informację producenta o dopuszczeniu do zastosowań spożywczych. W praktyce utrzymania ruchu warto prowadzić listę środków smarnych dopuszczonych do stosowania w zakładzie. Dzięki temu unika się sytuacji, w której przypadkowy preparat trafia do maszyny tylko dlatego, że „był pod ręką”. Taka prowizorka może działać w garażu, ale w produkcji żywności kończy się zwykle kłopotami.
Zalety smaru silikonowego spożywczego
Najważniejszą zaletą jest bezpieczeństwo zastosowania w obszarach, w których istnieje ryzyko incydentalnego kontaktu z żywnością. Smar silikonowy z atestem spożywczym pozwala spełnić wymagania jakościowe, audytowe i higieniczne. Druga zaleta to doskonała kompatybilność z wieloma elastomerami. W praktyce oznacza to dłuższą żywotność uszczelek, mniejsze ryzyko ich pękania, twardnienia lub sklejania się. Trzecia zaleta to odporność na wodę, która jest szczególnie ważna w gastronomii i produkcji spożywczej.
Kolejną zaletą jest czystość aplikacji. Smary silikonowe nie zawierają zwykle ciemnych dodatków stałych, dlatego nie brudzą maszyn w takim stopniu jak smary grafitowe, miedziowe lub molibdenowe. Są też stabilne zapachowo i nie powinny wnosić obcych aromatów do otoczenia pracy, jeśli są stosowane zgodnie z przeznaczeniem. Dobrze dobrany smar silikonowy spożywczy ogranicza hałas, tarcie, opory ruchu i zużycie elementów, a przy tym ułatwia montaż oraz demontaż uszczelnień.
W zastosowaniach serwisowych ważna jest także uniwersalność. Jeden produkt może obsłużyć wiele punktów lekkiego smarowania: uszczelki, o-ringi, prowadnice, mechanizmy zaparzające, zawory i elementy ślizgowe. Dla małego serwisu ekspresów, restauracji, piekarni, cukierni czy zakładu pakującego żywność to praktyczne rozwiązanie. Zamiast trzymać dziesięć przypadkowych tubek, lepiej mieć jeden właściwy produkt z dokumentacją.
Ograniczenia i wady
Smar silikonowy spożywczy nie jest produktem do wszystkiego. Jego podstawowym ograniczeniem jest nośność filmu smarnego przy bardzo dużych obciążeniach. Do wysokoobciążonych łożysk, przekładni, łańcuchów w wysokiej temperaturze lub punktów narażonych na ekstremalne naciski lepsze mogą być specjalistyczne smary syntetyczne klasy H1 na bazie PAO, estrów lub innych olejów bazowych z dodatkami przeciwzużyciowymi. Silikon świetnie radzi sobie z uszczelkami i tworzywami, ale nie zawsze będzie najlepszy jako smar łożyskowy.
Drugim ograniczeniem jest możliwość migracji. Oleje silikonowe mają tendencję do tworzenia bardzo cienkiej, śliskiej warstwy na powierzchniach. Jest to korzystne z punktu widzenia poślizgu, ale może być problemem w miejscach, które później mają być lakierowane, klejone, znakowane lub zadrukowywane. Silikon jest znany z tego, że nawet niewielka ilość może zaburzyć przyczepność powłok, farb, lakierów i klejów. Dlatego nie powinno się używać go w pobliżu procesów wymagających idealnej czystości powierzchni pod klejenie lub nadruk, jeśli nie przewidziano odpowiedniego odtłuszczania.
Trzecią wadą może być cena. Smar silikonowy z atestem spożywczym jest zwykle droższy niż zwykły smar techniczny. Wynika to z jakości surowców, procesu kontroli, dokumentacji i rejestracji. W praktyce jednak koszt samego smaru jest niewielki w porównaniu z kosztem awarii ekspresu, zatrzymania linii produkcyjnej albo problemu audytowego. Tanie rozwiązanie bywa najdroższe, zwłaszcza gdy trzeba później tłumaczyć się przed działem jakości.
Jak prawidłowo stosować smar silikonowy do celów spożywczych?
Pierwszą zasadą jest identyfikacja punktu smarowania. Należy ustalić, czy dany element wymaga smaru, jakiego typu smar zaleca producent maszyny i czy występuje ryzyko kontaktu z żywnością. Drugą zasadą jest dobór produktu z odpowiednim dopuszczeniem. Jeżeli punkt znajduje się w strefie, gdzie może dojść do kontaktu z żywnością, należy stosować smar H1 lub inny dopuszczony przez procedury zakładu. Trzecią zasadą jest czystość aplikacji. Przed nałożeniem świeżego smaru należy usunąć stary, zabrudzony środek smarny, osady, pył i resztki produktu.
Smar należy nakładać cienko i równomiernie. W przypadku uszczelek wystarczy lekki film na powierzchni. Nadmiar nie poprawia smarowania, natomiast może zbierać brud i zwiększać ryzyko migracji. Przy ekspresach do kawy warto połączyć smarowanie z okresowym czyszczeniem bloku zaparzającego. Najpierw usuwa się resztki kawy i osady, następnie suszy elementy, a dopiero później nanosi cienką warstwę smaru na wskazane miejsca. W zakładach przemysłowych warto oznaczyć datę smarowania i użyty produkt w harmonogramie konserwacji.
Nie należy mieszać różnych smarów bez sprawdzenia kompatybilności. Smar silikonowy może nie być zgodny z każdym zagęszczaczem i każdym olejem bazowym. Mieszanie może prowadzić do zmiany konsystencji, rozwarstwienia, utraty przyczepności lub pogorszenia właściwości smarnych. W razie zmiany produktu najlepiej oczyścić punkt smarowania i dopiero wtedy zastosować nowy smar.
Smar silikonowy spożywczy gdzie kupić?
Fraza „Smar silikonowy spożywczy gdzie kupić” pojawia się bardzo często, ponieważ użytkownicy domowi, serwisy ekspresów i małe zakłady gastronomiczne szukają produktu bezpiecznego, ale jednocześnie dostępnego w małym opakowaniu. Najlepiej kupować go w wyspecjalizowanych sklepach z chemią techniczną, środkami smarnymi, częściami do ekspresów, zaopatrzeniem gastronomii lub w hurtowniach obsługujących przemysł spożywczy. Ważne, aby sprzedawca podawał nie tylko nazwę handlową, ale również informację o dopuszczeniu, karcie technicznej i zastosowaniu.
Przy zakupie należy zwrócić uwagę na kilka elementów. Po pierwsze: czy produkt jest rzeczywiście spożywczy, czy tylko „biały”, „czysty” albo „silikonowy”. Po drugie: czy ma oznaczenie NSF H1, 3H albo inną wiarygodną informację o przeznaczeniu do przemysłu spożywczego. Po trzecie: czy nadaje się do kontaktu z gumą i tworzywami. Po czwarte: czy forma opakowania odpowiada zastosowaniu. Do ekspresu domowego wystarczy mała tubka. Do serwisu lub zakładu lepsza może być większa tuba, kartusz albo smar silikonowy spożywczy w sprayu do szybkiej konserwacji większych powierzchni.
Nie warto kupować produktu bez etykiety, bez producenta i bez dokumentacji. W technice „prawie taki sam” często oznacza „zupełnie nie ten”. Szczególnie w strefie żywności różnice między preparatem ogólnym a produktem z dopuszczeniem są istotne. Smar musi nie tylko działać, ale także dać się obronić w dokumentacji jakościowej.
Różnica między smarem silikonowym spożywczym a technicznym
Z zewnątrz oba produkty mogą wyglądać podobnie. Mogą być przezroczyste, białe, półprzezroczyste, gęste albo żelowe. Różnica tkwi jednak w składzie, kontroli surowców, dopuszczeniu i przeznaczeniu. Smar techniczny może zawierać dodatki, które są akceptowalne w motoryzacji, hydraulice, automatyce lub ogólnym utrzymaniu ruchu, ale nie powinny znaleźć się w pobliżu żywności. Może mieć inny olej bazowy, inne zagęszczacze, dodatki przeciwzużyciowe, inhibitory korozji, barwniki lub składniki zapachowe.
Smar silikonowy do celów spożywczych jest projektowany z myślą o środowisku, w którym liczy się nie tylko tarcie i zużycie, ale także bezpieczeństwo konsumenta. To produkt bardziej „higieniczny” w sensie przemysłowym. Musi być neutralny, przewidywalny i dobrze udokumentowany. Dlatego w profesjonalnej produkcji żywności nie należy zastępować go przypadkowymi zamiennikami. Zamiennik jest dopuszczalny tylko wtedy, gdy ma porównywalną lub lepszą dokumentację, zgodną kategorię rejestracji i właściwe parametry techniczne.
Najczęstsze błędy użytkowników
Pierwszy błąd to stosowanie zwykłego smaru silikonowego w strefie spożywczej. Drugi to nakładanie zbyt dużej ilości smaru. Trzeci to smarowanie elementów, które powinny pozostać suche lub które mają bezpośredni kontakt z napojem albo żywnością bez dopuszczenia do takiego kontaktu. Czwarty błąd to brak czyszczenia starego smaru. Piąty to brak dokumentacji w zakładzie produkcyjnym. Szósty to mylenie kategorii H1 i 3H. Siódmy to stosowanie oleju spożywczego jako zamiennika smaru do ekspresu.
W przypadku ekspresów do kawy częstym problemem jest także smarowanie brudnego bloku zaparzającego. Resztki kawy, pył i osady mineralne mieszają się ze smarem, tworząc lepką pastę. Taka mieszanina może przyspieszać zużycie, zamiast je ograniczać. Prawidłowa konserwacja wymaga najpierw mycia, potem osuszenia i dopiero na końcu aplikacji cienkiej warstwy smaru. To proste, ale jak wiele prostych rzeczy w technice, daje najlepsze rezultaty.
Kiedy wybrać tubkę, a kiedy spray?
Tubka jest najlepsza wtedy, gdy potrzebna jest precyzyjna aplikacja. Dotyczy to ekspresów do kawy, o-ringów, zaworów, małych uszczelek, prowadnic i punktów, w których smar ma pozostać w określonym miejscu. Smar w tubce ma zwykle większą lepkość i lepiej utrzymuje się na powierzchni. Można go nanieść palcem w rękawiczce, pędzelkiem, aplikatorem albo bezpośrednio z opakowania.
Spray jest wygodny przy większych powierzchniach i trudno dostępnych punktach. Smar silikonowy spożywczy w sprayu pozwala szybko zakonserwować prowadnice, zawiasy, mechanizmy pomocnicze, uszczelki drzwi, elementy ślizgowe i powierzchnie wymagające cienkiej warstwy poślizgowej. Nie jest jednak idealny do każdego zastosowania. Jeżeli punkt wymaga trwałej porcji smaru plastycznego, aerozol może być zbyt lekki. Dlatego dobór formy powinien wynikać z konstrukcji urządzenia, a nie z wygody użytkownika.
Podsumowanie
Smar silikonowy spożywczy jest specjalistycznym środkiem smarnym przeznaczonym do zastosowań, w których liczy się czystość, bezpieczeństwo, odporność na wodę i kompatybilność z gumą oraz tworzywami sztucznymi. Jego najważniejsze obszary użycia to uszczelki, o-ringi, prowadnice, zawory, elementy ślizgowe, urządzenia gastronomiczne, maszyny pakujące i ekspresy do kawy. Smar silikonowy spożywczy do ekspresu oraz smar silikonowy spożywczy do ekspresów powinien być produktem z odpowiednią informacją o przeznaczeniu do zastosowań spożywczych, najlepiej z rejestracją NSF H1.
Smar silikonowy z atestem spożywczym nie jest zwykłym smarem w ładniejszym opakowaniu. Jest produktem technicznym, który musi spełniać określone wymagania składu, czystości i zastosowania. Wersja w tubce sprawdza się przy precyzyjnym smarowaniu uszczelek i mechanizmów, natomiast smar silikonowy spożywczy w sprayu jest wygodny do szybkiej konserwacji większych powierzchni i trudno dostępnych miejsc. Przy zakupie warto kierować się nie tylko ceną, ale przede wszystkim dokumentacją, dopuszczeniem, zakresem temperatur, zgodnością materiałową i wiarygodnością producenta.
Odpowiadając praktycznie na pytanie: Smar silikonowy spożywczy gdzie kupić? Najlepiej w specjalistycznym sklepie technicznym, który oferuje środki smarne dla przemysłu spożywczego i potrafi wskazać właściwy produkt do danego zastosowania. Dobry sprzedawca powinien pomóc odróżnić smar do ekspresu, smar do uszczelek, preparat w sprayu i środek przeznaczony do linii produkcyjnej. W świecie środków smarnych nazwa to dopiero początek. O jakości decydują skład, dokumentacja i prawidłowe zastosowanie. Poniżej lista kilku produktów smaru silikonowego spożywczego dostępnego w ofercie sklepów : abscmt.pl i sklepsmary.pl